Dit blog gaat niet verder in het Nederlands (heel veel werk en erg weinig lezers) maar we gaan wel gewoon door in het Engels:
http://abarim-publications.blogspot.com
Showing posts with label Column. Show all posts
Showing posts with label Column. Show all posts
Saturday, July 23, 2016
Friday, July 1, 2016
Zekerheid is een futiele deugd
Waarschijnlijk het meest desastreuze moment in de geschiedenis van de Bijbel was de verwoesting van de Tempel van YHWH in 70 AD. Die Tempel was al een paar keer eerder ingebroken, geplunderd en vernield, maar in het jaar 70 begreep iedereen dat deze keer de verwoesting totaal was, en geen mogelijkheid tot terugkeer open liet. Je kan zelfs zeggen dat de vroegste vorm van formeel Christendom in feite ontstond omdat klassiek Judaïsme probeerde om te gaan met het verlies van de Tempel.
Tot ongeveer de derde eeuw na Christus was Christendom niet duidelijk apart van het Judaïsme maar één van de vele vormen daarvan. Namelijk een vorm dat de verwoesting van de Tempel zag als onderdeel van het grotere verlossingspatroon en als een gebeurtenis die moest worden geabsorbeerd in theologische modellen.
Het sterven en opstaan van Jezus van Nazareth had vier decennia vóór de verwoesting plaats gevonden, en toen Titus zijn legioen naar Jeruzalem marcheerde was Paulus al zeker een jaar of twintig een formidabel religieus en politiek boegbeeld geweest. Paulus was zelfs zo'n prominente meneer dat hij op het matje was geroepen bij minstens één Joodse koning en twee Romeinse gouverneurs, en uiteindelijk op transport is gezet om door de Caesar zelf te worden ondervraagd. Dat gebeurt je natuurlijk niet als je zo maar een willekeurige lastpost bent.
Lang vóór 70 AD lagen Paulus en zijn collega's al in het Romeinse vizier, en was de dialoog tussen Rome en de Joodse opstandelingen in volle gang. Maar toch refereert Paulus in geen enkel van zijn brieven aan de vier evangeliën die we hebben, en hij noemt ook erg weinig van de sleutelgebeurtenissen die de evangeliën domineren. Dat lijkt erop te wijzen dat het evangelie als literair genre pas vlak vóór de verwoesting van de Tempel ontstaan is, maar pas na de verwoesting goed op gang kwam (na de dood van Paulus). Dat zou kunnen verklaren waarom de verwoesting van de Tempel zo'n belangrijk thema is van de evangeliën maar niet van de brieven van Paulus.
Een poosje geleden kwam een goede vriend bij ons langs, en vertelde ons dat hij en zijn vrouw een huis hadden gekocht ergens ver weg. Ze gaan komend jaar met pensioen. We zaten op het balkon en keken uit over de wereld, en in de verte zagen we een klein groepje jongelui. Sommige van hen waren aan het voetballen en anderen stonden te praten en te gebaren en te duwen en te trekken.
"Oud zijn is heerlijk," merkte mijn vriend op en ik was het met hem eens (al ben ik technisch gezien nog maar half oud). Ik weet nog dat ik twintig was en de adolescentie had overleefd, compleet in de war over wie ik was en boos op de wereld, totdat ik één zekerheidje vond om me aan vast te houden (vraag me niet wat dat was; het doet niet ter zake).
Ik klampte me aan dat zekerheidje vast alsof het een eilandje was in een zee van chaos, en ik zette mijn hele hebben en houden in om nog zo'n zekerheidje te vinden. Ik ging iedereen te lijf die aan mijn zekerheidje twijfelde en drong het aan iedereen op die ik maar tegenkwam.
Ik vond mijn tweede zekerheidje, en plaatste die bovenop de eerste. Toen vond ik een derde, en een vierde, en zo bouwde ik de eerste toren van wat mijn Tempel van Zekerheid aan het worden was. Het was groots, gouden en onverwoestbaar. Ik werd benijd, bewonderd en alom geciteerd. En het viel allemaal uit elkaar.
Op een bepaalde zaterdagavond, heel wat jaren terug, stond ik buiten in de tuin en keek naar de sterren, warm van mijn overtuigingen, toen ik een "stem" hoorde.
De stem vroeg me één vraag en al klonk die vraag heel eenvoudig kon ik hem niet beantwoorden. Niet dat ik geen feitelijk antwoord kon ophoesten of een oplossing van een ingewikkeld wiskundig probleem kon samenstellen. Helemaal niet. Ik zag het antwoord heel duidelijk voor me: het was half-half.
Met een enorme lichamelijke schok kwam de realisatie dat mijn hele tempel op een fundatie stond die hem niet kon dragen. Ik leerde die zaterdagavond dat alle zekerheid een illusie is en dat mijn tempel een tempel was voor mij en niet voor God. Dientengevolge pleurde de hele handel in elkaar.
Ik kreeg een psychose waardoor ik wekenlang helemaal uit de roulatie raakte, en jaren later nog de kluts kwijt kon zijn. Het is een heel wonder dat ik in die tijd mijn verstand niet verloren ben of van een flatgebouw ben afgesprongen. Mijn brein moest door een reboot heen en moest worden gedefragmenteerd, gecentraliseerd en ontzekerd.
Ik verwachtte waanzin en dood aan de andere kant maar tot mijn grote verbazing gebeurde er iets anders. Ik zal de lezer niet lastig vallen met bloemrijke metaforen, want als de lezer geen ervaring heeft met de verwoesting van diens eigen tempel dat zal de lezer er toch niets van begrijpen. En zo wel, dan heb ik al genoeg gezegd.
Mijn vriend heeft van die rare ogen die niet beweging als hij je aankijkt en je helemaal zenuwachtig maken als je iets te verbergen hebt. Ze zijn (en hoe zal ik het zeggen?) "helemaal open". Het is het meest wonderlijke ding om in staat te zijn om in dat soort ogen te kijken en helemaal geen schaamte te voelen.
 |
Reliëf van de Boog van Titus in Rome, ter ere van de verwoesting van Jeruzalem in 70 AD. |
Tot ongeveer de derde eeuw na Christus was Christendom niet duidelijk apart van het Judaïsme maar één van de vele vormen daarvan. Namelijk een vorm dat de verwoesting van de Tempel zag als onderdeel van het grotere verlossingspatroon en als een gebeurtenis die moest worden geabsorbeerd in theologische modellen.
Het sterven en opstaan van Jezus van Nazareth had vier decennia vóór de verwoesting plaats gevonden, en toen Titus zijn legioen naar Jeruzalem marcheerde was Paulus al zeker een jaar of twintig een formidabel religieus en politiek boegbeeld geweest. Paulus was zelfs zo'n prominente meneer dat hij op het matje was geroepen bij minstens één Joodse koning en twee Romeinse gouverneurs, en uiteindelijk op transport is gezet om door de Caesar zelf te worden ondervraagd. Dat gebeurt je natuurlijk niet als je zo maar een willekeurige lastpost bent.
Lang vóór 70 AD lagen Paulus en zijn collega's al in het Romeinse vizier, en was de dialoog tussen Rome en de Joodse opstandelingen in volle gang. Maar toch refereert Paulus in geen enkel van zijn brieven aan de vier evangeliën die we hebben, en hij noemt ook erg weinig van de sleutelgebeurtenissen die de evangeliën domineren. Dat lijkt erop te wijzen dat het evangelie als literair genre pas vlak vóór de verwoesting van de Tempel ontstaan is, maar pas na de verwoesting goed op gang kwam (na de dood van Paulus). Dat zou kunnen verklaren waarom de verwoesting van de Tempel zo'n belangrijk thema is van de evangeliën maar niet van de brieven van Paulus.
Een poosje geleden kwam een goede vriend bij ons langs, en vertelde ons dat hij en zijn vrouw een huis hadden gekocht ergens ver weg. Ze gaan komend jaar met pensioen. We zaten op het balkon en keken uit over de wereld, en in de verte zagen we een klein groepje jongelui. Sommige van hen waren aan het voetballen en anderen stonden te praten en te gebaren en te duwen en te trekken.
"Oud zijn is heerlijk," merkte mijn vriend op en ik was het met hem eens (al ben ik technisch gezien nog maar half oud). Ik weet nog dat ik twintig was en de adolescentie had overleefd, compleet in de war over wie ik was en boos op de wereld, totdat ik één zekerheidje vond om me aan vast te houden (vraag me niet wat dat was; het doet niet ter zake).
Ik klampte me aan dat zekerheidje vast alsof het een eilandje was in een zee van chaos, en ik zette mijn hele hebben en houden in om nog zo'n zekerheidje te vinden. Ik ging iedereen te lijf die aan mijn zekerheidje twijfelde en drong het aan iedereen op die ik maar tegenkwam.
Ik vond mijn tweede zekerheidje, en plaatste die bovenop de eerste. Toen vond ik een derde, en een vierde, en zo bouwde ik de eerste toren van wat mijn Tempel van Zekerheid aan het worden was. Het was groots, gouden en onverwoestbaar. Ik werd benijd, bewonderd en alom geciteerd. En het viel allemaal uit elkaar.
Op een bepaalde zaterdagavond, heel wat jaren terug, stond ik buiten in de tuin en keek naar de sterren, warm van mijn overtuigingen, toen ik een "stem" hoorde.
De stem vroeg me één vraag en al klonk die vraag heel eenvoudig kon ik hem niet beantwoorden. Niet dat ik geen feitelijk antwoord kon ophoesten of een oplossing van een ingewikkeld wiskundig probleem kon samenstellen. Helemaal niet. Ik zag het antwoord heel duidelijk voor me: het was half-half.
Met een enorme lichamelijke schok kwam de realisatie dat mijn hele tempel op een fundatie stond die hem niet kon dragen. Ik leerde die zaterdagavond dat alle zekerheid een illusie is en dat mijn tempel een tempel was voor mij en niet voor God. Dientengevolge pleurde de hele handel in elkaar.
Ik kreeg een psychose waardoor ik wekenlang helemaal uit de roulatie raakte, en jaren later nog de kluts kwijt kon zijn. Het is een heel wonder dat ik in die tijd mijn verstand niet verloren ben of van een flatgebouw ben afgesprongen. Mijn brein moest door een reboot heen en moest worden gedefragmenteerd, gecentraliseerd en ontzekerd.
Ik verwachtte waanzin en dood aan de andere kant maar tot mijn grote verbazing gebeurde er iets anders. Ik zal de lezer niet lastig vallen met bloemrijke metaforen, want als de lezer geen ervaring heeft met de verwoesting van diens eigen tempel dat zal de lezer er toch niets van begrijpen. En zo wel, dan heb ik al genoeg gezegd.
Mijn vriend heeft van die rare ogen die niet beweging als hij je aankijkt en je helemaal zenuwachtig maken als je iets te verbergen hebt. Ze zijn (en hoe zal ik het zeggen?) "helemaal open". Het is het meest wonderlijke ding om in staat te zijn om in dat soort ogen te kijken en helemaal geen schaamte te voelen.
Friday, May 6, 2016
Wat bier heeft betekend voor de heilsgeschiedenis
Een recente revolutie heeft dat allemaal veranderd. Nu weten we de echte reden voor de agrarische revolutie: bier!
Mensen domesticeerde gerst en brouwden bier duizenden jaren voordat ze brood bakten en bier heeft de mensheid meer dan eens van de ondergang behoed (bekijk onderstaande documentaire als je het niet gelooft).
Maar als bier inderdaad zo'n belangrijke katalysator in de menselijke ontwikkeling was, waarom wordt bier dan niet in de Bijbel genoemd?
De meeste moderne schriftgeleerden zijn het er over eens dat de agrarische revolutie is beschreven in de late patriarchale cyclus, met name in het verhaal waarin Jakob hutten begon te bouwen voor zijn vee (Genesis 33:17). Maar waar is het bier (afgezien van de namen He-Brew en Beer-sheba)?
Het antwoord kan heel goed liggen in het woord nazid, dat afstamt van het werkwoord zud, wat "koken" betekent. Ons woord nazid komt zes keer voor in de Bijbel, verdeeld over slechts drie scènes:
(1) De profeet Haggai beschrijft een complete maaltijd in Haggai 2:12. In het Hebreeuws komt ons woord daarin voor maar vertalingen reppen van geen bier. En dit terwijl in de oudheid bier een onderdeel was van elke goed gebalanceerde maaltijd.
(2) De profeet Elisha moest komen opdraven toen tijdens een hongersnood enkele profeten een brouwsel (nazid) hadden verzonnen van niet vermelde ingrediënten, en het was verschrikkelijk. Elisha beval de mannen om wat qemah toe te voegen. Wat dat was weten we ook niet precies maar het heeft te maken met een graanproduct, en wordt gewoonlijk vertaald met meel of bloem, maar dat is niet meer dan een gok. Maar na de toevoeging was het brouwsel was prima! Kan qemah misschien hop zijn geweest?
(3) Maar het meest onthullend is het gebruik van ons woord nazid in het verhaal van Esau (de jager en de man van het veld) en Jakob (het huis jongen). Op een dag kwam Ezau thuis van de jacht en vond Jakob over een pot nazid gebogen (Genesis 25: 27-34). Esau had daar wel zin in en verhandelde zijn geboorterecht voor een paar flinke teugen. Vader Isaac zegende vervolgens zoon Jakob, die hem een gerecht van een gedomesticeerde geitenbokje bracht en had weinig zegeningen meer over voor Esau met zijn jachtschotels (Genesis 27 ).
En even een voetnoot: mensen denken vaak dat Jakob zijn vader in de maling nam en zo de hoofdzegening wist te scoren, maar dat is natuurlijk niet waar. Isaac was blind en Jakob's vermomming was onnozel kinderspel. In zijn brief aan de Hebreeën schreef Paulus dat Isaac precies in de gaten had wie er voor hem stond, en opzettelijk zijn zegen uitsprak over Jakob en diens gedomesticeerde toekomst (Hebrews 11:20).
Bier bevat natuurlijke antibiotica die de mensen gezond hielden. Taveernen vormden een soort proto-internet, en bier veroorzaakte revoluties.
Vanwege bier vonden mensen koelkasten uit en machines die kinderarbeid overbodig maakten.
Dus de volgende keer dat je een kouwe opentrekt, spreek dan uit volle borst de onsterfelijke woorden van John Nash: Ik heb respect voor bier!
Proost!
Oh, en kijk ook naar deze leuke en interessante documentaire over Hoe Bier De Wereld Heeft Gered:
Friday, April 22, 2016
Game of Thrones, de Bijbel en JUDGED
 |
Tyrion Lannister, ofwel De Dwerg, staat op de voorgrond direct onder the letter M van GAME
|
Wij van Abarim Publications vinden vervolgens dat we maar eens een gloedje nieuwe Bijbel serie moeten gaan pluggen, en voor de verandering eentje die niet vol zit met blanke fotomodellen, maar met de figuren die echt in de Bijbel voorkomen.
We zouden het JUDGED (VEROORDEELD) kunnen noemen. Het zou wel eens het bloederigste en blootste programma uit de TV geschiedenis kunnen worden. Met een Televizierring voor alleen al de Paradijs aflevering! Denk je eens in wat een bloed en borsten we zouden kunnen laten zien in de periode voor de zondvloed. Haha! Wegwezen Darren Aronofsky!
 |
| David met het hoofd van Goliath M. Caravaggio |
En stel je voor hoe we Abimelech te keer kunnen laten trekken tegen Shechem, of Jephtha tegen zijn dochter. En ken je dat verhaal van de roof van de maagden van Shilo nog? Dacht het wel.
De langverwachte incest special zouden we kunnen laten beginnen met de vermelding dat Sara in feite de halfzus was van haar echtgenoot Abraham. Dan hebben we natuurlijk Lot die dronken als een lor zijn eigen twee dochters bezwangerde, en Juda die zijn schoondochter te grazen nam (of nog beter: in beide gevallen was het andersom: de vrouwen waren de initiatiefnemers).
David's zoon Amnon verkrachtte zijn halfzus Tamar, en nu we het toch over verkrachting hebben: we moeten natuurlijk Shechem's verkracthing van Dina ook laten zien, vooral omdat haar uitstekende broers Levi en Simeon's vervolgens Shechem's hele stadje hebben uitgemoord.
 |
| Bathsheba's toilet C.C. van Haarlem |
De aflevering over Isaac en Rebekka en die van David en Bathsheba worden zondermeer likkebaardend voor de vojeuristiche minderheid onder ons geprojecteerde publiek, en met wat smaakvol licht en dergelijke kunnen we gegarandeerd pure porno op de TV krijgen als we met de Hooglied-aflevering aankomen.
De aflevering(en) over het Nieuwe Testament zouden zich natuurlijk in de decadente Romeinse periode afspelen, maar van de opstanding van Lazarus en de duizenden opstandelingen toen Jezus stierf kunnen we een reuzeleuk Zombie Apocalypse spektakel maken. Een soort van The Walking Dead meets Gladiator.
Gibson heeft de standaard gezet voor pseudo-religieuze torture-porn, en we willen natuurlijk niet met een namaak gedoetje komen, dus misschien kunnen we ons meer richten op de theologische effecten van de dood van Jezus. Daarmee kunnen we JUDGED (VEROORDEELD) een psychotisch tintje geven dat Games of Thrones maar amper heeft.
 |
| Matteus 27:52-54 |
Ik zou de producenten van te voren waarschuwen om weg te blijven van kleine rooie duiveltjes die mensen komen prikken met hooivorken. Dat beeld heeft niemand meer, en we zijn geen komedie aan het maken. Dit is serieuze horror.
In plaats daarvan zouden we een typische Gewone Man kunnen volgen als hij langzaam maar zeker begint te merken dat zijn dagelijkse leventje steeds bleker aan het worden is. Alsof de wereld om hem heen op een scherm word geprojecteerd, en het signaal steeds zwakker wordt.
Paniek grijpt hem bij de keel als hij begint te begrijpen dat hij van alles en iedereen af aan het drijven is. En op een dag vindt hij zichzelf (schreeuwend, natuurlijk, maar zonder geluid) in een onbegrensde duisternis, zonder een enkel kenmerk, helemaal alleen, met als enige zekerheid dat hij nooit meer een ander mens zal ontmoeten, of een ander dier, of een ander ding. En dat dit nooit meer overgaat.
Hij heeft niets om zijn ogen op te richten. Zijn herinneringen zijn niet te onderscheiden van verzinsels. Hij verliest zijn geloof in realiteit, en kan niet langer vertrouwen dat zijn wereld ooit echt heeft bestaan. Is hij werkelijk een mens? Hij kan net zo goed een wezen zijn dat ontstaan is door willekeurige krachten, dat is gaan fantaseren en zo zichzelf, zijn vrienden en familie in elkaar geflanst heeft. Op een fantasie-aarde, onder een verzonnen zon.
Hij heeft het misschien allemaal verzonnen. Maar er is geen licht meer en hij kan niet langer controleren hoe zijn lichaam eruit ziet. Zijn gevoelens zijn misschien ook alleen maar verzinsels.
En als de camera voor de laatste keer uitzoomt, zien we de arme Gewone Man steeds kleiner worden in een ocean van leegte die steeds groter wordt.
Prachtig! Dramatisch muziekje. Aftiteling, en direct door naar een vet reklameblok.
Ik zie de Gouden Rozen al in hun vaasje staan.
Saturday, April 16, 2016
Google en het Jubeljaar
Twee van de belangrijkste bepalingen van de Thora, namelijk het sabbatsjaar en het Jubeljaar, worden niet meer gevolgd in onze moderne wereld, of wel soms? Een nader kijkje naar de meest succesvolle onderneming in de menselijke geschiedenis zal je verrassen.
Iedereen is bekend met de sabbat, de zevende dag van de week waarop mensen geen werk mochten doen. We doen nog steeds aan die sabbatdag, en deze zelfs uitgebreid van één dag tot twee dagen rust, wat we nu het weekend noemen.
Maar wat onze moderne wereld niet in acht neemt is het sabbatsjaar: een periode van één jaar elke de zeven jaar waarin bouwland rust kreeg (Exodus 23: 10-11; Leviticus 25: 1-7), slaven werden geëmancipeerd (Exodus 21: 2-4) en de schulden werden kwijtgescholden (Deuteronomium 15: 1).
Het zevende sabbatsjaar op rij (een span van totaal 50 jaar) werd bekend als het Jubeljaar, waarin bovendien alle eigendomsrechten met betrekking tot akkers en bouwland werden teruggekeerd (Leviticus 25: 8-55 en 27: 16-33).
Het belangrijkste kenmerk van het sabbatsjaar en Jubeljaar is een opschorting van verplichting. En dat komt neer op een enorme bevrijding van menselijke inzet met betrekking tot de eisen van handel en levensonderhoud.
De meeste mensen zijn creatief op één of andere manier, en periodes van een dag tot een heel jaar, het niet hoeven doen wat iemand anders of een bepaalde situatie dicteert, resulteert automatisch in een enorme hoeveelheid van ongebreidelde menselijke interactie: sterker familie obligaties en zonder twijfel een geboortegolf in het jaar na het sabbatsjaar, maar ook nieuwe ideeën, nieuwe technologie en wetenschap, nieuwe literatuur en muziek.
Ons woord "school" komt van het Griekse woord skhoie, en dat woord betekent "vrije tijd". Met andere woorden: een "scholier" was voor de oude Grieken iemand die fortuinlijk genoeg was om geen dagelijkse beslommeringen te hebben en al zijn energie kon steken in boeken lezen en dingen uitvogelen.
Hard werken en doen wat je gezegd wordt heeft tot onze welvaart geleid, maar af en toe de tijd en vrijheid te hebben om de neigingen van je hart na te kunnen streven is wat onze wereld zijn smaak gegeven.
Het Hebreeuwse woord voor Jubeljaar heeft niets te maken met ons woord jubelen (dat is afgeleid van het Latijnse jubilo, dat "juichen" betekent); het komt van de Hebreeuwse werkwoord yabal, en dat werkwoord betekent "uitstromen" of "produceren". Noch sabbat noch het Jubeljaar heeft iets te maken met luiheid en inertie; beide woorden verwijzen naar periodes van verhoogde productie van wat de mensen uit zichzelf willen produceren of bereiken.
In het kielzog van de industriële revolutie, begonnen leiders menselijke arbeidskrachten te zetten als machine, en dat leidde uiteindelijk tot de wereldoorlogen en de Grote Depressie. Na de Tweede Wereldoorlog kwam de verschillende bevrijdingsbewegingen (van de zwarten, vrouwen en jongeren en een algemeen protest tegen de menselijke machine, dat in feite betekende dat het Westen werd bevrijd, en het Oosten werd veroverd en werd omgetovered tot machine), maar de heruitvinding van het Jubeljaar principe vond niet plaats totdat Google de zakelijke wereld op zijn kop zette.
In plaats dat ze hun werknemers aan hun bureau vastbonden en ze dwongen te doen wat bazen hen vertelde, werden Googlisten met zachtjes duwtjes een gewenste richting in geleid, maar kregen ook de opdracht om twintig procent van hun tijd aan niet-baas geregeld projecten te besteden.
De belangrijkste Google campus in Californië heeft meer dan een dozijn restaurants waar werknemers kunnen eten wat ze willen, zonder te hoeven betalen. Er zijn game rooms, massagesalons en parken om in the kuieren.
Religieuze leiders willen vaak hun volgelingen doen geloven dat gehoorzaamheid aan God hetzelfde is als gehoorzaamheid aan hen maar het tegendeel is waar. Binnen de grenzen van bepaalde basisregels (niet stelen, niet moorden, dat soort werk) is gehoorzaamheid aan God gelijk aan vrij zijn om de verlangens van je hart te volgen. Religieuze leiders zullen dan willen laten geloven dat als mensen zomaar hun hart konden volgen, de hele wereld in een wetteloze moordzone zou veranderen, maar wederom is het tegendeel waar.
Als onderzoekers zoals Harvard psycholoog Steven Pinker hebben ontdekt, is er een duidelijke correlatie tussen een vermindering van geregelaareer (in het bijzonder religieus geregel, moet ik er een soort van half blij bij vertellen) en een toename van moraliteit.
In de afgelopen veertig jaar is het percentage van verkrachtingen met 80% in de VS gedaald (terwijl rapportages zijn gestegen!). De frequenties van huiselijk geweld en kindermishandeling zijn gedaald, evenals mishandeling van mensen uit minderheidsgroepen en dieren. Oorlogen en sterfgevallen door oorlogen zijn in de afgelopen decennia wereldwijd gedaald.
Het stoplicht op het drukke kruispunt nabij de campus van Abarim Publicaties ging laatst kapot. Het is altijd een levensgevaarlijke gedoe om de straat over te steken in de 2,5 seconde groen licht die je krijgt, want wie een groen licht voor zijn neus krijgt grijpt meteen het recht om door alles en iedereen heen te ploegen, ook als dat een kreupel oud vrouwtje of een afgeleide Schrift Theorist betreft. Groen betekent ogen dicht en plankgas, en op treuzelen staat de doodstraf.
Maar nu dat de stoplichten uit waren wachtten de mensen voorzichtig op hun reële beurt en dan, net zo zorgvuldig, rolde ze met wederzijds respect voorbij. Hier en daar werd zelfs gezwaaid.
Ik was in staat om de straat over te steken in een volkomen normaal en ontspannen tempo, zonder dat iemand me probeerde te vermoorden of ook maar naar me toeterde. Dat was een hele goede dag voor iedereen, totdat een malloot de lichten weer aanzette en de bloeddorst weer in volle hevigheid terugkeerde.
Blijkbaar hebben we collectief een dusdanig niveau van verantwoordelijkheid dat een versoepeling van de regels leidt tot een beter gedrag in plaats van slechter. Onze wereld is nog steeds een grote competitie omdat we allemaal bang zijn om te verliezen, maar alles wijst erop dat als bepaalde regels zouden worden versoepeld, dan zouden mensen naast het produceren van eerste levensbehoeften bovendien veel meer van de dingen produceren die het leven de moeite waard maken.
Googelt voort, allemaal!
 |
| Google in Hebreeuwse letters |
Maar wat onze moderne wereld niet in acht neemt is het sabbatsjaar: een periode van één jaar elke de zeven jaar waarin bouwland rust kreeg (Exodus 23: 10-11; Leviticus 25: 1-7), slaven werden geëmancipeerd (Exodus 21: 2-4) en de schulden werden kwijtgescholden (Deuteronomium 15: 1).
Het zevende sabbatsjaar op rij (een span van totaal 50 jaar) werd bekend als het Jubeljaar, waarin bovendien alle eigendomsrechten met betrekking tot akkers en bouwland werden teruggekeerd (Leviticus 25: 8-55 en 27: 16-33).
Het belangrijkste kenmerk van het sabbatsjaar en Jubeljaar is een opschorting van verplichting. En dat komt neer op een enorme bevrijding van menselijke inzet met betrekking tot de eisen van handel en levensonderhoud.
De meeste mensen zijn creatief op één of andere manier, en periodes van een dag tot een heel jaar, het niet hoeven doen wat iemand anders of een bepaalde situatie dicteert, resulteert automatisch in een enorme hoeveelheid van ongebreidelde menselijke interactie: sterker familie obligaties en zonder twijfel een geboortegolf in het jaar na het sabbatsjaar, maar ook nieuwe ideeën, nieuwe technologie en wetenschap, nieuwe literatuur en muziek.
Ons woord "school" komt van het Griekse woord skhoie, en dat woord betekent "vrije tijd". Met andere woorden: een "scholier" was voor de oude Grieken iemand die fortuinlijk genoeg was om geen dagelijkse beslommeringen te hebben en al zijn energie kon steken in boeken lezen en dingen uitvogelen.
Hard werken en doen wat je gezegd wordt heeft tot onze welvaart geleid, maar af en toe de tijd en vrijheid te hebben om de neigingen van je hart na te kunnen streven is wat onze wereld zijn smaak gegeven.
Het Hebreeuwse woord voor Jubeljaar heeft niets te maken met ons woord jubelen (dat is afgeleid van het Latijnse jubilo, dat "juichen" betekent); het komt van de Hebreeuwse werkwoord yabal, en dat werkwoord betekent "uitstromen" of "produceren". Noch sabbat noch het Jubeljaar heeft iets te maken met luiheid en inertie; beide woorden verwijzen naar periodes van verhoogde productie van wat de mensen uit zichzelf willen produceren of bereiken.
 |
| Sabbat & Jubiljaar |
In het kielzog van de industriële revolutie, begonnen leiders menselijke arbeidskrachten te zetten als machine, en dat leidde uiteindelijk tot de wereldoorlogen en de Grote Depressie. Na de Tweede Wereldoorlog kwam de verschillende bevrijdingsbewegingen (van de zwarten, vrouwen en jongeren en een algemeen protest tegen de menselijke machine, dat in feite betekende dat het Westen werd bevrijd, en het Oosten werd veroverd en werd omgetovered tot machine), maar de heruitvinding van het Jubeljaar principe vond niet plaats totdat Google de zakelijke wereld op zijn kop zette.
 |
| Het leven op de Google campus |
De belangrijkste Google campus in Californië heeft meer dan een dozijn restaurants waar werknemers kunnen eten wat ze willen, zonder te hoeven betalen. Er zijn game rooms, massagesalons en parken om in the kuieren.
 |
| Heel leuk filmpje |
In de afgelopen veertig jaar is het percentage van verkrachtingen met 80% in de VS gedaald (terwijl rapportages zijn gestegen!). De frequenties van huiselijk geweld en kindermishandeling zijn gedaald, evenals mishandeling van mensen uit minderheidsgroepen en dieren. Oorlogen en sterfgevallen door oorlogen zijn in de afgelopen decennia wereldwijd gedaald.
Het stoplicht op het drukke kruispunt nabij de campus van Abarim Publicaties ging laatst kapot. Het is altijd een levensgevaarlijke gedoe om de straat over te steken in de 2,5 seconde groen licht die je krijgt, want wie een groen licht voor zijn neus krijgt grijpt meteen het recht om door alles en iedereen heen te ploegen, ook als dat een kreupel oud vrouwtje of een afgeleide Schrift Theorist betreft. Groen betekent ogen dicht en plankgas, en op treuzelen staat de doodstraf.
Maar nu dat de stoplichten uit waren wachtten de mensen voorzichtig op hun reële beurt en dan, net zo zorgvuldig, rolde ze met wederzijds respect voorbij. Hier en daar werd zelfs gezwaaid.
Ik was in staat om de straat over te steken in een volkomen normaal en ontspannen tempo, zonder dat iemand me probeerde te vermoorden of ook maar naar me toeterde. Dat was een hele goede dag voor iedereen, totdat een malloot de lichten weer aanzette en de bloeddorst weer in volle hevigheid terugkeerde.
Blijkbaar hebben we collectief een dusdanig niveau van verantwoordelijkheid dat een versoepeling van de regels leidt tot een beter gedrag in plaats van slechter. Onze wereld is nog steeds een grote competitie omdat we allemaal bang zijn om te verliezen, maar alles wijst erop dat als bepaalde regels zouden worden versoepeld, dan zouden mensen naast het produceren van eerste levensbehoeften bovendien veel meer van de dingen produceren die het leven de moeite waard maken.
Googelt voort, allemaal!
 |
| Google's bedrijfsmotto |
Monday, April 4, 2016
Hoe macht werkt
Iemand die een overheidsfunctie of militaire rang betrekt, gelooft per definitie in menselijke autoriteit en de juistheid van overheersing. Dat soort mensen vallen ruwweg in twee categorieën:
De Materialisten
De materialisten, in de Bijbel voorgesteld als de Sadduceeën, ontkennen dat er iets bestaat buiten het waarneembare, en sluiten daarmee het bestaan van engelen, geesten, God en natuurlijk elke vorm van de opstanding uit.
Materialisten zien het geloof in de niet-materiële wereld als vergif voor de samenleving zullen proberen om dat uit te roeien.
Voorbeelden van deze vorm van de overheid zijn het marxisme (Mao, Stalin ), de Europese Unie, en op wetenschap gebaseerde modellen (waar we haastig aan toe voegen dat de wetenschap een prachtig hulpmiddel is).
De Representatoren
De Representatoren, in de Bijbel voorgesteld als de Farizeeën, ontkennen dat geloven schadelijk is. De Representatoren zullen proberen om welke overtuigingen van mensen dan ook in ingewikkelde godsdiensten en bijbehorende machtsstructuren te gieten, met als bovenste leider daarvan de plaatsvervanger op aarde van het object van het geloof van mensen.
Voorbeelden van dit soort regering zijn natuurlijk Romeinse imperialisme (vandaar het functioneren van lieden zoals Annas en Ananias) en diens grootste bewonderaar: het fascisme, evenals de meeste vormen van formeel Christendom en Islam (en subgroepen, zoals de Verenigde Staten en diverse Arabische naties) .
Hier voegen we natuurlijk haastig aan toe dat dit niettemin allemaal heel aardige mensen zijn vol goede bedoelingen. Wij van Abarim Publications zien onszelf als Goede Buur van al dit soort organizaties.
Het belangrijkste doel van deze facties is hetzelfde: om de mensheid te regeren en om te hameren tot een efficiënte, goed geoliede machine . Hun meest dominante symbool is de zon of de maan, en hun meest dodelijke vijand, wat ze het meeste haten en vrezen, zijn de niet-confiormisten: de verstoorders van de vervaardigd vrede.
Voor hen zijn verstorende non-conformisten allemaal hetzelfde, maar voor de eigenlijke non-conformisten zijn de verschillen groot. Namelijk tussen:
Vernielers
Ofwel mensen die proberen te vernietigen wat te tegen komen, en dat voor niet-constructieve redenen. Onder deze groep vallen mensen met zeldzame psychische stoornissen, vandalen en zeer zeldzame vormen van satanisme (modern "satanisme " is van de tweede orde, en voornamelijk bedacht om moderne vormen van farizeïsme tegen te gaan) .
Bravehearts
Bravehearts zijn mensen die een wereld willen waarin het individu vrij is van enige beperking; vrij om te doen wat hij / zij wil, met inbegrip van het uit de weg meppen van lieden die als dwarsliggers worden ervaren.
Deze niet-overheid is baseerd op basis van survival of the fittest. Hier onder vallen anarchisten en nationalisten.
De Kelten en Germanen hadden hoog-ontwikkelde en verfijnde culturen over enorme gebieden op basis van deze ideeën.
Israel probeerde oorspronkelijk deze vorm van bestaan te handhaven maar de Israelieten bleven met elkaar vechten, totdat er voor gekozen werd om over te schakelen naar gecentraliseerde, Farizeïsche regering ( hoewel de term uiteraard veel later dan de tijd van 1 Samuël 8 werd uitgevonden).
Hodosieten
Hodosieten (naar het Griekse woord hodos, weg of pad) houden vol dat de mens een natuurlijk wezen is, die het best collectief functioneert aan de hand van dezelfde regels die hem individueel aan de gang houdt.
Bijen en mieren bouwen zonder centraal gezag en met slechts persoonlijke autonomie enorme samenlevingen. Stel je voor wat mensen kunnen bereiken als we zouden stoppen met anderen te vertellen wat ze moeten doen.
De wereld die Hodosieten voor ogen hebben is gebaseerd op de naleving van elk individu van de enige wetten waar iedereen het over eens kan zijn: namelijk de wetten van de natuur (Mattheus 23:10, 1 Korinthe 15:24).
Deze mensen zien de mensheid als een zelfcorrigerend systeem, waarvan het totaal altijd het uiteindelijke aangeeft. Elke opstand komt van onderdrukking, en zal moeten worden gecorrigeerd aan allebei de kanten.
In een menselijk individu is deze code DNA. In het menselijke collectief is dat de teksten die in de loop der tijd naar boven zijn komen drijven, niet omdat bepaalde machthebbers dat wilden maar omdat de hele mensheid dat wilde.
Een individu wiens cellen hun DNA niet nauwkeurig lezen, krijgt kanker op dezelfde manier waarop een samenleving zonder respect voor klassieke teksten, uiteindelijk uit elkaar valt.
De enige manier om uit te vissen hoe die hele oude teksten werken is om ze naast de bevindingen van wetenschappers te leggen (Romeinen 1:20), en dat is een hele flinke puzzel.
Vandaag de dag begrijpen we de Bijbel amper, laat staan dat we een naadloze overeenkomst kunnen vinden tussen wetenschappelijke modellen, de Bijbel, de Koran, de Veda's en andere teksten die we hebben (Johannes 21:25). Maar onze toekomst ligt of in coïncidentie of in uitsterving.
Of de mensheid zal zichzelf uitlijnen naar de natuurlijke wereld waar we vandaan komen, of diezelfde natuur zal ons zonder verdere ceremonie de gezamenlijke nek omdraaien. Wij van Abarim Publications hebben meer zin in het eerste dan in het laatste, en wij delen de visies van Jezus de Nazireeër en mensen zoals Nikodemus en Paulus, die allebei als Farizeeën zijn begonnen maar later omgezwaaid zijn naar de Weg, zoals dat heet (Johannes 14:6, Handelingen 9:2, 22:4).
Net als deze twee beroemde figuren zijn er onder de voorgaande groepen flink wat mensen die in feite de Weg volgen maar dat niet weten omdat ze daar nog nooit van gehoord hebben. Dit dankzij de nimmer aflatende misinformatie van de vele Materialisten en Representatoren in onze wereld.
Maar nu weet je beter.
De Materialisten
 |
| Onze goede vriend Richard Dawkins |
Materialisten zien het geloof in de niet-materiële wereld als vergif voor de samenleving zullen proberen om dat uit te roeien.
Voorbeelden van deze vorm van de overheid zijn het marxisme (Mao, Stalin ), de Europese Unie, en op wetenschap gebaseerde modellen (waar we haastig aan toe voegen dat de wetenschap een prachtig hulpmiddel is).
De Representatoren
De Representatoren, in de Bijbel voorgesteld als de Farizeeën, ontkennen dat geloven schadelijk is. De Representatoren zullen proberen om welke overtuigingen van mensen dan ook in ingewikkelde godsdiensten en bijbehorende machtsstructuren te gieten, met als bovenste leider daarvan de plaatsvervanger op aarde van het object van het geloof van mensen.
 |
| Onze goede vriend Paus Fransiskus |
Hier voegen we natuurlijk haastig aan toe dat dit niettemin allemaal heel aardige mensen zijn vol goede bedoelingen. Wij van Abarim Publications zien onszelf als Goede Buur van al dit soort organizaties.
Het belangrijkste doel van deze facties is hetzelfde: om de mensheid te regeren en om te hameren tot een efficiënte, goed geoliede machine . Hun meest dominante symbool is de zon of de maan, en hun meest dodelijke vijand, wat ze het meeste haten en vrezen, zijn de niet-confiormisten: de verstoorders van de vervaardigd vrede.
Voor hen zijn verstorende non-conformisten allemaal hetzelfde, maar voor de eigenlijke non-conformisten zijn de verschillen groot. Namelijk tussen:
Vernielers
Ofwel mensen die proberen te vernietigen wat te tegen komen, en dat voor niet-constructieve redenen. Onder deze groep vallen mensen met zeldzame psychische stoornissen, vandalen en zeer zeldzame vormen van satanisme (modern "satanisme " is van de tweede orde, en voornamelijk bedacht om moderne vormen van farizeïsme tegen te gaan) .
Bravehearts
 |
| Onze goede vriend William Wallace |
Deze niet-overheid is baseerd op basis van survival of the fittest. Hier onder vallen anarchisten en nationalisten.
De Kelten en Germanen hadden hoog-ontwikkelde en verfijnde culturen over enorme gebieden op basis van deze ideeën.
Israel probeerde oorspronkelijk deze vorm van bestaan te handhaven maar de Israelieten bleven met elkaar vechten, totdat er voor gekozen werd om over te schakelen naar gecentraliseerde, Farizeïsche regering ( hoewel de term uiteraard veel later dan de tijd van 1 Samuël 8 werd uitgevonden).
Hodosieten
Hodosieten (naar het Griekse woord hodos, weg of pad) houden vol dat de mens een natuurlijk wezen is, die het best collectief functioneert aan de hand van dezelfde regels die hem individueel aan de gang houdt.
Bijen en mieren bouwen zonder centraal gezag en met slechts persoonlijke autonomie enorme samenlevingen. Stel je voor wat mensen kunnen bereiken als we zouden stoppen met anderen te vertellen wat ze moeten doen.
 |
| Onze goeden vrienden de bijen |
De wereld die Hodosieten voor ogen hebben is gebaseerd op de naleving van elk individu van de enige wetten waar iedereen het over eens kan zijn: namelijk de wetten van de natuur (Mattheus 23:10, 1 Korinthe 15:24).
Deze mensen zien de mensheid als een zelfcorrigerend systeem, waarvan het totaal altijd het uiteindelijke aangeeft. Elke opstand komt van onderdrukking, en zal moeten worden gecorrigeerd aan allebei de kanten.
In een menselijk individu is deze code DNA. In het menselijke collectief is dat de teksten die in de loop der tijd naar boven zijn komen drijven, niet omdat bepaalde machthebbers dat wilden maar omdat de hele mensheid dat wilde.
Een individu wiens cellen hun DNA niet nauwkeurig lezen, krijgt kanker op dezelfde manier waarop een samenleving zonder respect voor klassieke teksten, uiteindelijk uit elkaar valt.
De enige manier om uit te vissen hoe die hele oude teksten werken is om ze naast de bevindingen van wetenschappers te leggen (Romeinen 1:20), en dat is een hele flinke puzzel.
Vandaag de dag begrijpen we de Bijbel amper, laat staan dat we een naadloze overeenkomst kunnen vinden tussen wetenschappelijke modellen, de Bijbel, de Koran, de Veda's en andere teksten die we hebben (Johannes 21:25). Maar onze toekomst ligt of in coïncidentie of in uitsterving.
Of de mensheid zal zichzelf uitlijnen naar de natuurlijke wereld waar we vandaan komen, of diezelfde natuur zal ons zonder verdere ceremonie de gezamenlijke nek omdraaien. Wij van Abarim Publications hebben meer zin in het eerste dan in het laatste, en wij delen de visies van Jezus de Nazireeër en mensen zoals Nikodemus en Paulus, die allebei als Farizeeën zijn begonnen maar later omgezwaaid zijn naar de Weg, zoals dat heet (Johannes 14:6, Handelingen 9:2, 22:4).
Net als deze twee beroemde figuren zijn er onder de voorgaande groepen flink wat mensen die in feite de Weg volgen maar dat niet weten omdat ze daar nog nooit van gehoord hebben. Dit dankzij de nimmer aflatende misinformatie van de vele Materialisten en Representatoren in onze wereld.
Maar nu weet je beter.
 |
Onze allerbeste vriend: DNA (Deuteronomium 30:11-14, Jeremia 31:33, Lukas 17:21, Romeinen 2:15, Hebreën 10:16)
|
Subscribe to:
Comments (Atom)